X
تبلیغات
رایتل
پنج‌شنبه 19 فروردین‌ماه سال 1389

تلفات سنگین ناآرامی ها در قرقیزستان

مقامات دولت قرقیزستان می گویند در ادامه درگیری ماموران امنیتی و تظاهرکنندگان مخالف دولت، دست کم 17 نفر کشته و بیش از 140 نفر مجروح شده اند.در همین حال گزارش شده که رهبران مخالفان که بازداشت شده بودند، آزاد شده اند.

آزادی رهبران مخالفان یکی از تقاضاهای تظاهرکنندگان مخالف دولت بود. پیشتر یکی از رهبران مخالفان که آزاد شده بود، خواستار پایان تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان شده و گفته بود هنگامی که تمام رهبران مخالفان آزاد شدند در باره چگونگی کمک به برقراری نظم تصمیم خواهاد گرفت.

در شهر تلاس، تظاهرکنندگان دو وزیر کابینه از جمله وزیر کشور را که به شدت هدف ضرب و جرح قرار گرفته بود گروگان گرفتند.

تظاهرکنندگان که از افزایش قیمت برق شکایت دارند، قربان بیک علی یف، رئیس جمهوری را متهم به کوتاهی در مقابله با فساد کرده اند.

نا آرامی ها روز چهارشنبه 7 آوریل، از ساعات اولیه بامداد و با تجمع چند صد تن تظاهرکننده در برابر دفاتر یکی از احزاب مخالف دولت آغاز شد اما با انتشار خبر بازداشت گسترده رهبران مخالف، معترضان در صدد راهپیمایی به سوی کاخ ریاست جمهوری بر آمدند.

اقدام پلیس برای متفرق کردن این تظاهرات با استفاده از گاز اشک آور و نارنجک بی حس کننده به بروز درگیری بین دو طرف منجر شد و این تظاهرات را به خشونت کشید.

انتقادهای فزاینده

اوضاع قرقیزستان از حدود یک ماه پیش و با درخواست رهبران احزاب مخالف برای کناره گیری رئیس جمهوری نا آرام بوده اما شرایط این کشور در پی بروز خشونت در تظاهرات روز سه شنبه در شهر تلاس، واقع در شمال غرب قرقیزستان، بحرانی شد.

روز گذشته،6 آوریل چند صد تن از اهالی شهر تلاس پس از تجمع در برابر دفتر حزب اصلی مخالف دولت در این شهر، به سوی ساختمان فرمانداری راهپیمایی کردند و خواستار کناره گیری آقای باقی یف شدند.

اوضاع قرقیزستان از حدود یک ماه پیش و در پی درخواست احزاب و شخصیت های مخالف برای کناره گیری رئیس جمهوری، نا آرام و با اعتراضات پراکنده مخالفان همراه بوده است.

قربان بیک باقی یف حدود پنج سال پیش و در پی اعتراضات گسترده علیه عسگر آقایف، رئیس جمهوری وقت قرقیزستان، که از حمایت روسیه برخوردار بود، به قدرت رسید، اما به گفته مخالفان، نتوانسته است اوضاع اقتصادی این کشور را بهبود بخشد و با فساد گسترده اداری مبارزه کند.

نا آرامی های کنونی یاد آور اعتراضاتی است که در ماه مارس سال 2005 به سقوط عسگر آقایف، رئیس جمهوری سابق قرقیزستان منجر شد